എന്റെ വീഞ്ഞിലേക്ക് തിരിച്ചിറങ്ങണം

എന്റെ വീഞ്ഞിലേക്ക് തിരിച്ചിറങ്ങണം
മധുര മുന്തിരിയുടെ കടും ചുവപ്പുസത്തയിലേക്ക്....
ഉള്ളിലെ അറകളിലൊക്കെ സ്നേഹത്തിന്റെ
വീര്യം പടരണം..
രാത്രിയുടെ പക്ഷികൾക്ക്
നിലാവിന്റെ ചിറകുകൾ
കണ്ണിൽ വറ്റാത്ത പ്രണയത്തിന്റെ
പുഴകൾ.
അഭയത്തിന്റെ അണകളിൽ നീ മാത്രം.
എന്നെ നിറച്ച പച്ചകൾ
നീ തൊടുമ്പോൾ പൂവിടർന്ന കാടുകൾ
പാടും കരിങ്കുയിൽ വീചികൾ
മിന്നൽപ്പിണരായി വിരിഞ്ഞു ചിരിച്ച ചുണ്ടുകൾ...

മഴയിൽ, മിന്നലിൽ, ഇടിനാദത്തിൽ
പ്രാണന്റെ നീലച്ച വിത്തുകൾ
പിന്നെയും,
മുള പൊട്ടിയൊരു ജന്മം കിനാകണ്ടു
പിടരുന്ന ജീവന്റെയിലകൾ,
ജന്മാന്തരങ്ങളിൽ നാം പിന്നെയുമങ്ങനെ
നീളെപ്പടർന്നു
കിടക്കുവാനല്ലയോ...
പൂത്ത പെണ്ണിന്റെ കണ്ണുകൾ
വിണ്ണിലെ നിത്യതാരകൾ
നീയറിഞ്ഞില്ലയോ ..