ഓരോ പ്രണയിനിയും...

ഓരോ പ്രണയിനിയും
ഓരോ മിടിക്കുന്ന
സന്ദേഹങ്ങൾ കൂടിയാണ്.
അല്ലാതെ,
പ്രണയമേ,
നിന്നെയല്പം പോലുമവിശ്വസിച്ചല്ല.
പിന്നെയും പിന്നെയും
നിറയുവാനായുന്ന
പാനപാത്രം പോലെ
ഹൃദയം
പ്രക്ഷുബ്ധ സാഗരമൊരു വേള
മറുവേള ശാന്തമാകാശം നീലം...
അഭിമുഖം
കൺകളാൽ പുല്കിത്തളിർക്കുന്നു...

Comments

Post a Comment

Popular posts from this blog

നീ പിടിച്ച ഉള്ളം കൈയിൽ

നീ പിടിച്ച ഉള്ളം കൈയിൽ നമുക്കു മാത്രമറിയുന്നൊരു ഭാഷയുണ്ടായിരുന്നു വിരലിനാൽ നീ കോറിയിട്ട കാലങ്ങളെ ഞാൻ ഗ്രീഷ്മത്തിനപ്പുറം വർഷമായും അതിന്റെ തളിർത്തലപ്പിനെ വസന്തമായും വായിച്ചു. പൊരുന്നയിരുന്ന വേദനകളെല്ലാം വിരലനക്കത്തിൽ മാഞ്ഞു പോകുന്ന മാന്ത്രികതയായി ... വിരൽത്തുമ്പിനാൽ നനഞ്ഞു മിണ്ടിയ വാക്കിനറ്റങ്ങളെ പരൽ മീനായറിഞ്ഞ ഞരമ്പുകൾ നീലച്ചിറക് വിടർത്തി .... പിടഞ്ഞു മാറണമെന്നു തോന്നിക്കാതെ ചിറകിനടിയിൽ ചേർത്തുവയ്ക്കുന്ന സ്നേഹമേ ... ജീവൻ നൃത്തം വയ്ക്കുന്ന വിരൽതാളത്തിൽ നിന്നുമാറി ഞാൻ പിരിഞ്ഞു പോകുവതെങ്ങനെ?
Read more

വരകൾ

മണ്ണിൽ പുതഞ്ഞ രണ്ട് വിത്തുകൾക്കുമുകളിൽ കാട് വരക്കുന്നു. ഇലപ്പച്ചകൾകൾക്കിടയിൽ കിളികളെ വരക്കുന്നു. പൂവിനൊപ്പം കാറ്റിനെ, വെയിലിനൊപ്പം മഴയേയും. വെളിച്ചത്തിൻ്റെയും ഇരുട്ടിൻ്റെയും നൂലുകൾചേർത്ത് കാടിന് വർണ്ണശബളമായ അലുക്കുകളുണ്ടാക്കുന്നു. കാടിനുള്ളിൽ ആമ്പൽപൂക്കൾ നിറഞ്ഞൊരു തടാകം വരക്കുന്നു, മരങ്ങൾക്കിടയിൽ അനായാസേന കാണാനാവത്തത്, അവിടെയെത്തുമ്പോൾ മാത്രം പൂക്കൾക്ക്  മുകളിൽ നിറങ്ങളുടെ ഭാഷയെഴുതിയ ശലഭച്ചിറകുകൾ വരക്കുന്നു. ചിലപ്പോൾ മുകളിൽ കനത്തുമൂടിയ ആകാശത്തിന് കീഴിലെ നിശ്ചലമായ തടാകംപോലെ കണ്ണുകൾ  വരക്കുന്നു, ഉള്ളിൽ കടൽ ഒളിപ്പിച്ചത്. ചില നേരത്ത് തെളിനീലവാനത്തിനൊപ്പം ചിറകുകളും. പേരിട്ടു വിളിക്കാനാവാത്ത നേരങ്ങളുടെ മാനത്ത് നിലാവു വരക്കാതെങ്ങനെ? ചുളുങ്ങിപ്പോയൊരു നെറ്റിയിൽ നനുത്തൊരുമ്മ വരയ്ക്കുന്നുണ്ട് വിറയാർന്ന വിരലുകളാൽ പിന്നെയും. ഒരിക്കലും വരച്ചുതീരാത്ത ചിത്രങ്ങളുടെ പ്രദർശനശാലയ്ക്ക് തോന്നലുകളുടെ മ്യൂസിയം എന്ന് പേരിട്ടതാരാണ്? നമ്മിലൊരാൾ ചായങ്ങളഴിച്ചു വെക്കുംവരെ വരയുന്ന ചിത്രങ്ങൾ, ഓർമ്മകളുടെ മ്യൂസിയമെന്ന് എന്നെങ്കിലുമൊരിക്കൽ തിരുത്തിവായിച്ചേക്കാവുന്...
Read more

ഏകാന്തതയുടെ നിഴലുകൾ

ഏകാന്തതയുടെ നിഴലുകൾ കണ്ടിട്ടുണ്ടോ? എപ്പോൾ വേണമെങ്കിലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെടാവുന്ന കുഞ്ഞുങ്ങളുടേതെന്ന പോലെ വിഹ്വലമായ ഒരിടർച്ചയിലേക്ക് അത് ചരിഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ടാകും. വെയിൽ വെട്ടങ്ങളിൽ നിന്നൊഴിഞ്ഞു മാറി, ഒരു പക്ഷേ, തണൽ തേടിയാവണം തേടാതെയാവണം അതൊരിരുണ്ട പക്ഷിയുടെ ചിറകുകളെ മാത്രം സ്വപ്നം കാണുന്നുണ്ടാവും മുറിവുകളുടെ ആഴത്തെ നേർത്ത ഇരുളു കൊണ്ട് മറച്ച് സമയപ്പകർച്ചയറിയാതെ ഞാനില്ലാതെ നീയില്ലല്ലോ എന്ന് ഓർമ്മപ്പെടുത്തി അത് രൂപത്തിനെ എപ്പോഴും ചേർത്തു പിടിച്ചിട്ടുണ്ടാകും എന്തുകൊണ്ടെന്നാൽ ഏകാന്തത അത്രമേൽ ഏകാന്തമെന്ന് അതിനോട് മാത്രം മന്ത്രിച്ചതാണ്
Read more