നീ പോകുമ്പോൾ ചെം പരത്തികൾ

നീ പോകുമ്പോൾ ചെം പരത്തികൾ

പൂത്ത ഒരു കാലം
ഏടു പറിച്ച് ഞാൻ മായ്ച്ചു കളയുന്നു

നമ്മൾ നുണഞ്ഞ ഉമ്മകളെയെല്ലാം
ഓർമ്മയുടെ പെരുമഴക്കാലത്തേക്കൊഴുക്കി വിടുന്നു

എന്റെ നെറ്റിയിൽ നീ തൊട്ട്‌
തണുത്ത നോവുകൾ
പിന്നെയുമുരുകി
ഞാനായി പടർന്നു പരക്കുന്നു

നീ പോകുമ്പോൾ
മറുവഴിയില്ലാത്ത അസാന്നിധ്യത്തിന്റെ
ഒരു വലിയ പുഴയിൽ
ഞാനെന്നെ ഒഴുക്കിവിടുന്നു

നമ്മളായിരുന്ന ഒരു കാലം
നമ്മളോടു  പിരിയാൻ മടിച്ച്
നമ്മിലേക്കു തന്നെ വൃഥാ പതുങ്ങുന്നു

പോകാതെ വയ്യല്ലോയെന്ന
അവസാനത്തെ നോട്ടത്തിൽ
അത്രമേൽ  പിടയുന്നൊരു വാക്ക്
തിരിഞ്ഞു നോക്കാതെ പിരിഞ്ഞു പോകുന്നു